استراتژی های موثر در جهت تقویت روابط مثبت بین معلم و دانش آموزان

بهترین معلمان قادر اند که پتانسیل یادگیری دانش‌آموزان خودرا به حد اکثر برسانند. آن‌ها درک می‌کنند که بهترین کلید برای باز کردن پتانسیل دانش آموزان، ایجاد روابط مثبت و احترام‌آمیز با دانش آموزان است که از روز اول سال تحصیلی شروع می‌شود. ایجاد یک رابطه قابل اعتماد با دانش آموزان می‌تواند چالش برانگیز و وقت‌گیر باشد. معلمان بزرگ به‌موقع ماهر می‌شوند. همه‌ی این معلمان به این باور هستند که توسعه روابط محكم با دانش‌آموزان شما در ارتقا موفقيت تحصيلي بسیار مهم است.

این خیلی مهم است که اعتماد دانش آموزان خود را در اوایل سال تعلمی/ تحصیلی به‌دست آورید. یک صنف قابل اعتماد با احترام متقابل، یک صنف پر رونق و کامل است که دارای فرصت‌های یادگیری فعال و جذاب است. برخی از معلمان نسبت به دیگران در ایجاد و حفظ روابط مثبت با دانش آموزان خود طبیعی تر هستند. با این حال، بیشتر معلمان می‌توانند با اجرای چند استراتژی ساده در صنف خود به‌صورت روزانه بر کمبود این حوزه غلبه کنند. در اینجا چند استراتژی آورده شده است تا معلمان بتوانند امتحان کنند و از مفاد آن‌ها فیض ببرند.

ساختار ارائه دهید

بیشتر بچه‌ها به داشتن ساختار(structure) در صنف درس خود پاسخ مثبت می‌دهند. این باعث می‌شود آن‌ها احساس امنیت کنند و منجر به یادگیری بیشتر شود. معلمانی که فاقد ساختار هستند، نه تنها زمان آموزشی ارزشمندی را از دست می‌دهند بلکه غالباً نمی‌توانند احترام دانش‌آموزان خودرا حاصل کنند. ضروری است که معلمان با طرح اهداف روشن و تمرین طرزالعمل مشخص، روش خود را زودتر تنظیم کنند. به همان اندازه بسیار مهم است که دانش‌آموزان هنگام عبور از حدود و مرزهای آموزشی تعیین شده از شما پیروی کنند. سرانجام، یک صنف درس ساختاری با حداقل خرابی خواهید داشت. هر روز باید فعالیت‌های آموزشی و یادگیری جذاب و بدون کمبود و خرابی روی دست گرفته شود.

با شور و اشتیاق آموزش دهید

دانش آموزان وقتی یک معلمی داشته باشند که نسبت به مطالبی که تدریس می‌کنند، علاقه‌مند باشد، پاسخ مثبت می‌دهند. هیجان مسری است. وقتی معلم مطالب جدید را با اشتیاق معرفی می‌کند، دانش آموزان وارد آن می‌شوند. آن‌ها به همان اندازه‌ی معلم هیجان زده می‌شوند و به این ترتیب این هیجان به افزایش یادگیری تبدیل می‌شوند. هنگامی‌که علاقه مند به محتوای هستید که می آموزید، حتا احتمالات غرق شدگی و خواب‌آلودگی دانش‌آموزان صنف شما از بین می‌رود. اگر معلم هیجان‌زده نباشد، چرا دانش‌آموزان باید هیجان‌زده شوند؟

یک نگرش مثبت داشته باشید

هرکسی ممکن است روزهای سخت و حتا وحشت‌ناکی در زندگی شان داشته باشند و معلمان هم از امر مستثنا نیستند. همه افراد از گرفتاری‌های سخت و دشوار شخصی می‌گذرند که انجام آن‌ها دشوار است. بنابراین ضروری است که مسائل شخصی شما در توانایی تدریس شما اختلال ایجاد نکند. معلمان باید هر روز با نگرش مثبت به صنف خود نزدیک شوند. مثبت بودن فراتر از این چیزاها است. اگر معلم مثبت باشد، دانش‌آموزان به طور کلی مثبت خواهند بود. هیچ کس دوست ندارد در کنار کسی باشد که همیشه منفی است. دانش‌آموزان به موقع از معلمی‌که همیشه منفی است گریزان و متنفر می‌شوند. با این‌حال، آن‌ها از دیوار هم می‌گذرند تا معلمان مثبت شانرا ستایش کنند و همیشه به‌نیکویی یاد نمایند.

ادب و ذکاوت را در درس ها بگنجانید

آموزش و یادگیری نباید کسل کننده باشد. بیشتر مردم دوست دارند بخندند. معلمان باید طنز را در دروس روزانه خود بگنجانند. این ممکن است شامل به اشتراک گذاشتن یک شوخی مناسب در رابطه با محتوایی باشد که آن روز آموزش می‌دهد. ممکن است در یک شخصیت جلوه کند و یا یک پوشش بی‌مخ برای یک درس باشد. یا ممکن است یک خنده‌ی خوب در هنگام اجرای یک اشتباه بی‌مخ از طرف خودتان باشد. طنز به اشکال مختلفی ارائه می‌شود و دانش‌آموزان به آن پاسخ می‌دهند. آن‌ها از آمدن به صنف شما لذت خواهند برد زیرا آن‌ها دوست دارند بخندند و یاد بگیرند.

یادگیری را سرگرم کننده کنید

یادگیری باید سرگرم‌کننده و هیجان‌انگیز باشد. هیچ کس نمی‌خواهد وقت خود را در صنفی بگذراند که در آن سخنرانی و یادداشت‌برداری از یک هنجار است. دانش آموزان عاشق دروس خلاقانه و جذاب هستند که توجه آن‌ها را به خود جلب می‌کنند و به آن‌ها اجازه می‌دهند تا فرآیند یادگیری را به خود اختصاص دهند. دانش‌آموزان از فعالیت‌های یادگیری سینتیکی که در آن می‌توانند یاد بگیرند لذت می‌برند. آن‌ها علاقه مند به درس‌های مبتنی بر فناوری هستند که هم فعال هستند و هم بصری.

از علاقه های دانشجویی به نفع خود استفاده کنید

هر دانش آموزی علاقه‌ی به چیزی دارد. معلمان باید با آمیختن آن علاقه‌ها در دروس خود از این علاقه ها به نفع خود استفاده کنند. نظرسنجی دانشجویی روشی خارق العاده برای سنجش این علایق است. هنگامی‌که می‌دانید صنف شما به چه چیزی علاقه دارد، باید روش‌های خلاقانه‌ای برای ادغام آن در دروس خود پیدا کنید. معلمانی‌که زمان لازم را برای انجام این کار در نظر می‌گیرند، شاهد افزایش مشارکت، و افزایش کلی یادگیری خواهند بود. دانش‌آموزان از تلاش اضافی‌که برای جلب علاقه آن‌ها به فرایند یادگیری انجام داده اید قدردانی می‌کنند.
قصه گویی را در درس ها بگنجانید

همه عاشق یک داستان قانع کننده هستند. داستان‌ها به دانش‌آموزان اجازه می‌دهند تا در زندگی واقعی با مفاهیمی‌که یاد می‌گیرند، پیوند برقرار کنند. گفتن داستان برای معرفی یا تقویت مفاهیم، آن مفاهیم را زنده می‌کند. این روش یادگیری حقایق(facts) را از حالت یکنواختی خارج می‌کند. دانش‌آموزان را به یادگیری علاقه‌مند می‌کند. این امر به ویژه هنگامی قدرتمند است که می‌توانید یک داستان شخصی را که مربوط به مفهوم مورد نظر است قصه کنید. یک داستان خوب به دانش‌آموزان این امکان را می دهد تا ارتباطاتی را برقرار کنند که ممکن است در غیر این صورت برقرار نشود.

به زندگی آن‌ها در خارج از مدرسه علاقه نشان دهید

دانش‌آموزان شما خیلی دور از صنف درسی شما زندگی می‌کنند. در مورد علایق و فعالیت‌های فوق‌برنامه‌ای که در آن‌ها شرکت می‌کنند با آن‌ها صحبت کنید. حتی اگر شما با همان اشتیاق مشترک ندارید به علاقه‌های آن‌ها توجه کنید. برای نشان دادن پشتیبانی خود در فعالیت‌های فوق‌برنامه‌ای آن‌ها شرکت کنید. دانش‌آموزان خود را ترغیب کنید تا احساسات و علاقه‌های خود را به‌دست آورند و آن‌ها را به حرفه تبدیل کنند. سرانجام هنگام واگذاری تکالیف، مراقب باشید. در مورد فعالیت‌های فوق‌برنامه‌ای که در آن روز خاص اتفاق می افتد فکر کنید و سعی کنید تکالیف دانش‌آموزان خود را سنگین نکنید.

با آن‌ها با احترام رفتار کنید

اگر به آن‌ها احترام نگذارید، دانش‌آموزان هرگز به شما احترام نمی‌گذارند. شما هرگز نباید فریاد بزنید، نباید از طعنه استفاده کنید، نباید دانش‌آموز را تنها از صنف بیرون کنید یا برای خجالت دادن آن‌ها تلاش کنید. این موارد منجر به از دست رفتن احترام از کل صنف خواهد شد. معلمان باید موقعیت‌ها را به صورت حرفه‌ای اداره کنند. شما باید با مشکلات به صورت جداگانه و با احترام و در عین حال مستقیم و معتبر مقابله کنید. معلمان باید با هر دانش‌آموز یکسان رفتار کنند. شما نمی‌توانید طبق دلخواه خود بازی کنید. همین مجموعه قوانین باید برای همه دانش‌آموزان اعمال شود. همچنین بسیار مهم است که یک معلم هنگام برخورد با دانش‌آموزان منصف و منسجم باشد.

به مایل اضافی بروید

برخی دانش‌آموزان به معلمانی نیاز دارند که برای اطمینان از موفقیت آن‌ها، آن مایل اضافی را نیز طی‌کنند. برخی از معلمان برای دانش‌آموزان پرتلاش، تدریس اضافی را در زمان‌های قبل یا بعد از مکتب ارائه می‌دهند. آن‌ها بسته‌های کاری اضافی را در کنار هم قرار می‌دهند، بیشتر با والدین ارتباط برقرار می‌کنند و به بهزیستی دانش آموز علاقه مند می‌شوند. رفتن به مایل اضافی ممکن است به معنای اهدای لباس، کفش، غذا یا کالاهای خانگی دیگری باشد که یک خانواده برای زندگی به‌آن نیاز دارد. ممکن است حتی بعد از اینکه دیگر در صنف شما نیست، به کار خود با دانش آموز ادامه دهید. این در مورد شناخت و کمک به رفع نیازهای دانش‌آموزان در داخل و خارج از صنف است.

برای مطالعه بیشتر: در دوستی بین معلم و ... و آیا معلم می تواند با دانش‌آموز دوست شود؟

ترجمه: آصف برخیا - آ بی کلاس

منبع: www.thoughtco.com

در دوستی بین معلم و دانش‌آموز هردو سود می‌برند

یک تابوی بسیار بد و نا پسندی در بین اکثریت دانش‌آموزان در سراسر دنیا وجود دارد که از میان برداشتن آن، روند آموزش و انتقال دانش را راحت‌بخش‌تر و مفیدتر می‌کند. دانش آموزانی‌که با معلمان خود دوست هستند، در برخی کشورها «حیوان خانگی معلم» و در برخی کشورهای با تعبیرهای نادرست دیگری تمسخر می‌شوند. این یک تابوی بسیار زننده و زشت است. همراهی و رفاقت یا دوستی با معلم نباید مایه بدگویی دیگران و تحقیر و تمسخر باشد. تمسخر کنندگان درک نمی‌کنند که این رفتار شان نه تنها که احترام متقابل معلم و دانش‌آموز را از بین می‌برند، که باعث ترک تحصیل شان نیز می‌شوند.

دوستی معلم و دانش‌آموز به این معنا نیست که دوستِ دانش‌آموز ممکن است باعث کاهش معیار اقتدار معلم یا پایین آوردن سطح تسلط او در جهت تامین نظم صنفی گردد. این باید به‌عنوان یک فضیلتی در نظر گرفته شود که از روی «احترام متقابل» به‌دست آمده است. ایجاد رابطه عزتمند بین دو دوست خیلی راحت‌تر از خلق رابطه عزتمند بین دو شخصیت کلیشه‌ای مثل ارباب و رعیت است. دوستی باعث به‌وجود آمدن احترام متقابل می‌شود نه این‌که یک طرف، مثلا معلم، به‌خاطر برتری که قوانین یا ظوابط یک موسسه آموزشی به او داده است، فرمانِ حرمت خودرا خود به اجرا بگذارد.

اگر دوستی‌ی ناشی از احترام متقابل بین معلم و دانش‌آموز شکل بگیرد، دو طرف در طول سال تعلیمی / تحصیلی احساس می‌کنند که اعضای یک خانواده هستند. انتقال اطلاعات و دانش بین دو عضو خانواده راحتی فراوان دارد. این رابطه باعث می‌شود که دانش‌آموزان همیشه پشتیبان و مدافع معلمان شان نیز باشند. همچنان این راوابط پس از پایان دوره‌های آموزشی بین معلم و دانش‌آموزان وجود خواهند داشت و دانش‌آموزان همیشه به یاد معلمان شان خواهند بود. بخشی از ساختار کلی اجتماعی که به روابط معلم و شاگرد مربوط است، با این نوع رابطه‌ها زیباتر می‌شوند.

بسیار پیش آمده است و پیش می‌آید که هرکسی به مشکلی در زندگی اجتاعی و شخصی خود بر می‌خورد، اولین کسی‌که به او مراجعه می‌کند دوست نزدیک و صمیمی اوست. برای این‌که بخواهد از او شکایت کند، سرش داد بزند یا بخواهد مشورت بگیرد. چی بهتر که این دوست نزدیک و مورد اعتماد یک معلم و یک فرد بالغ باتجربه باشد تا خیلی بهتر به آنچه که قرار است بیفتد، واقف شود و راه‌حل درست را  انتخاب کند. معلمان خیلی بهتر از دوستان دیگر می‌توانند بر اخلاق، مشاغل و علایق دانش‌آموزان شان تاثر بگذارند.

آن‌هایی‌که مکتب را به پایان رسانیده است و در بیرون یا به کاری مشغول است یا مقاطع دانشگاهی را سپری می‌کند، می‌توانند در اوقات فراغت که مدرسه‌ها باز هستند به مدرسه مراجعه کنند و در تغییر جو مدرسه و شریک ساختن تجارب شان با معلمان و همسالان شان، برای آنها کمک بکنند. مردم قدرت دوستی را نباید دست‌کم بگیرند. دوستی معلم و دانش‌آموز، باعث تاثیر برهمدیگر در داخل و خارج از صنف و مکتب می‌شود و دیدگاه‌های نوجوانان و جوانان نسبت به مکتب و دانشگاه و دوره بزرگسالی مثبت‌تر خواهد شد.

با این حال، توجه داشته باشید كه یک معلم دانش‌آموز را به خاطر قهوه بیرون نمی‌آورد. مباحثی وجود دارد که مناسب نیستند با دانش‌آموزان به اشتراک گذاشته شود و چنین اشتراکاتی می‌تواند روابط یادگیری در صنف را تضعیف کند، حتی اگر معلم از قبل با دانش‌آموز و خانواده اش بسیار آشنا باشد. «مطمئنا، معلمان هر از گاهی دلقک می‌شوند، اما معلمانِ بهتر، به‌طور واضح در ویژگی‌های شخصیتی بزرگسالان باقی می‌مانند. آن‌ها دانش‌آموزان را تسهیل می‌کنند، بینش می‌دهند و جامعه و آینده بزرگتری را برای شان نشان می‌دهند.»

«برخی از معلمان در تلاش اند تا خود را با دانش‌آموزان یکسان نشان بدهند، مانند دانش‌آموزان خود لباس می‌گیرند و مثل آن‌ها رفتار می‌کنند، اما برعکس اتفاق می‌افتد. دانش‌آموزان معلمانی را ترجیح می‌دهند که بزرگسال باشند و یا کرکتر بزرگسالان را داشته باشند، نه نسخه‌های بزرگ‌تر از خود شان را. دانش‌آموزان به سمت معلمانِ گرایش دارند که باعث الهام می‌شوند تا به چیزی بیش از آنچه امروز هستند تبدیل شوند و نه مثل کسانی باشند که کپی‌های سال‌خورده‌تر از خودشان هستند.»

و در آخر، 5 اکتبر، روز جهانی معلم را به همه معلمان عزیز خودم و به همکاران گرانقدر صمیمانه تبریک می‌گویم.

آیا معلمان و دانش‌آموزان می‌توانند باهم دوست شوند؟

آصف برخیا - آ بی کلاس

 

 

آیا معلمان می‌توانند با دانش‌آموزان دوست باشند؟

من قبلاً فکر می‌کردم معلمان می‌توانند با دانش‌آموزان‌ شان دوست باشند، اما بعد فهمیدم که گیج کننده، «دوست»، با رابطه «دوستانه» هستم. ما می‌توانیم وقتی‌که علاقه مشترکی داریم یا در پروژه‌های طولانی مدت کار می‌کنیم، به دانش‌آموزان نزدیکتر شویم، اما در هر تعامل، معلم / دانش‌آموز باقی می‌مانند، دوست واقعی نیستیم و این عاقلانه است.

در بزرگسالان، تفاوت سنی هنگام طراحی برنامه‌های جدید آموزشی، پیاده روی در مسیرهای کوهستانی یا اجرای همزمان در یک ارکستر جامعه مهم نیست. دوستان بزرگسال دارای قدرت برابر برای حفظ هویت شخصی و شکل دادن مسیر دوستی یا در صورت لزوم انحلال آن است. با این‌حال، کودکان و نوجوانان مدرسه‌ای تأثیر مساوی در رشد روابط ندارند و آسیب پذیر هستند. بزرگسالان در مقام اقتدار قرار دارند و این تأثیر بیشتری بر کودکان نسبت به سایر بزرگسالان خواهد داشت. مگر در مواردی‌که از طریق برنامه‌های Big Brother/Big Sister یا موارد مشابه آن اتفاق بیفتد. به نظر می‌رسد برای یک 25 سال نامناسب است که بیشتر روزهای خود را در شرکت یک 15 سال بی‌ربط در جامعه بگذراند.

ما با حفظ تعادل در مورد آنچه که آموزش می‌دهیم و آن‌هایی را که پرورش می‌دهیم، در روابط معلم و دانش‌آموز یک سری مرض‌هایی را تعریف می‌کنیم. مرزهایی وجود دارد، با این حال ما می‌خواهیم برای دانشجویان دعوت کنیم و اطمینان حاصل کنیم که آن‌ها می‌دانند که اشتراک شان در این حد خوب است. تا زمانی‌که یک دانش‌آموز کودکِ خردسال باشد، لذتی‌که در دوستی با بزرگسالان وجود دارد، با دوستی با او یکسان نیست. معلمان و دانش‌آموزان می‌توانند در تیم‌های ورزشی محلی علاقه‌ی مساوی داشته باشند، به‌عنوان مثال، بازگو کردن لحظه‌های عالی در بازی‌های افسانه‌ای و خرید سوغاتی برای یکدیگر. این‌ها اعمال ارتباط انسانی است که برای هر دو طرف با ارزش است. وقتی بزرگسالان این اتصالات را گسترش می‌دهند، دانش‌آموزان بیشتر بلوغ می‌کنند و معلمان از این دوستی برای تیم لذت می‌برند و دانش‌آموزان را بیش از یک درس دیگر به صنف می‌بینند.

با این حال، توجه داشته باشید كه یک معلم دانش‌آموز را به خاطر قهوه بیرون نمی‌آورد. مباحثی وجود دارد  که مناسب نیستند با دانش‌آموزان به اشتراک گذاشته شود و چنین اشتراکاتی می‌تواند روابط یادگیری در صنف را تضعیف کند، حتی اگر معلم از قبل با دانش‌آموز و خانواده اش بسیار آشنا باشد.

برخی از معلمان در تلاشند تا خود را با دانش‌آموزان یکسان نشان بدهند، مانند دانش‌آموزان خود لباس می‌گیرند و مثل رفتار می‌کنند. اما برعکس اتفاق می‌افتد. دانش‌آموزان معلمانی را ترجیح می‌دهند که بزرگسال باشند و کرکتر بزرگسالان را داشته باشند، نه نسخه‌های بزرگ‌تر از خود شان را. دانش‌آموزان به سمت معلمان گرایش دارند که باعث الهام می‌شوند تا به چیزی بیش از آنچه امروز هستند تبدیل شوند و نه مثل کسانی باشند که کپی‌های سال‌خورده‌تر از خودشان هستند. مطمئناً، معلمان هر از گاهی دلقک می‌شوند، اما معلمانِ بهتر، به طور واضح در ویژگی‌های شخصیتی بزرگسالان باقی می‌مانند. آن‌ها دانش‌آموزان را تسهیل می‌کنند، بینش می‌دهند و جامعه و آینده بزرگتری را برای شان نشان می‌دهند. و دانش‌آموزان در واژگان جدید، رفتارها، مد‌ها و سیاست‌ها سعی می‌کنند مثل معلمان بزرگسال، مشاهده و رفتار کنند.

وقتی مهمانی می‌گیریم، دوستان را دعوت می‌کنیم؛ وقتی دعوا می‌کنیم، دوستان ما را آرام می‌کنند؛ وقتی قهر و عصبی می‌شویم، دوستان ما را می‌بخشند. برای اینکه دانش‌آموز از آن حالت معمول شاگر بودن به دوست بودن بپیوندد، ما فراتر از سالهای مدرسه خود به زمان نیاز داریم. ما می‌توانیم وقتی مربیگری تیم‌های ورزشی، هدایت باندهای راهپیمایی و کار بر روی نشریات مدارس را انجام می‌دهیم، نزدیکتر شویم و در هنگام اشتراک گذاری بخش‌هایی از زندگی غیر مکتبی ما، مانند شرکت در عین معبد و کلیسا و مسحد و یا ارتش این نزدیکی‌ها را شکل دهیم. در طول این تجربیات، ما واقعاً از شرکت یکدیگر لذت می‌بریم؛ گاهی اوقات به‌عنوان همتایان در مورد مباحثی‌که دو طرف دارای دانش مشترک هستیم صحبت می‌کنیم؛ وقتی یکی از ما بیمار است، کارت یا ایمیل عیادت ارسال کنیم؛ و هنگامی‌که یکی از ما به چیزی مهم دست پیدا کند، از حاشیه تشویق می‌کنیم. این‌ها اعمال انسانی است. آیا آن‌ها دوستانه هستند؟ آره. آیا آن‌ها نامناسب هستند؟ نه. آیا آن‌ها دوستی کامل دارند؟ نه.

معلمان و دانش‌آموزان هر روز بخش‌های کوچکی از سفر زندگی را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند. اگر چیزی مشترک پیدا کنند، نسبت به یکدیگر همفکر می‌شوند و با گذشت زمان طولانی، فراتر از آشنایان اعتماد به نفس خود را توسعه می‌دهند، آن‌ها نمی‌توانند کمک کنند و فقط می‌توانند با یکدیگر دوستانه باشند، و این یک چیز خوب است. به‌عنوان آدم‌های حرفه‌ای، ما هنوز هم این دانش‌آموزان را بدون تعصب درجه بندی می‌کنیم، در صورت رفتار نادرست، آن‌ها را نظم و انضباط می‌دهیم و آن‌ها را به همان نسبت گذشته که قبلا انجام داده ایم، در مسئولیت‌هایی قرار می‌دهیم که مسئولیت پذیری را تمرین کنند. اگر آن‌ها سوالات صمیمی بپرسند، ما به آن‌ها اطلاع می‌دهیم که از یک خط مشخص و مرز مشخص عبور کرده اند و از آن‌ها عذرخواهی می‌کنیم.

من فردی کسی هستم که در طول سال‌های متمادی تحت تاثیر شخصیت و بینش قوی برخی از دانش‌آموزانم بوده ام. وقتی بزرگ شدند، تعداد کمی از آن‌ها به حلقه دوستان خوبم نقل مکان کردند. در حال حاضر اما، با به‌میان آمدن فیس‌بوک این کلمه "دوست" به یک کالای سطحی تبدیل شده و دوستی واقعی کمرنگ و نامشخص به نظر می‌رسد. در دنیای به‌طور فزاینده‌ی ناامن، ما نمی‌توانیم از سیاست «معلمان را هرگز با دانش‌آموزان دوستانه نبینیم» استفاده کنیم، اما می‌توانیم به معلمان و دانش‌آموزان کمک کنیم که مرزهای مشخصی را بدرستی تشخیص دهند که در روابط موفقیت‌آمیز آموزش و یادگیری ایجاد شده است.

نوشته شده توسط: Larry Ferlazzo

ترجمه: آصف برخیا – آ بی کلاس

مطالعه تکمیلی: در دوستی بین معلم و ...

آموزش و پرورش در کریای جنوبی - دوره متوسطه(Middle School)

مکاتب متوسطه در کریای جنوبی از سه پایه تشکیل شده است. بیشتر دانش‌آموزان در سن 12 یا 13 سالگی وارد می‌شوند و در 15 یا 16 سالگی (سال های غربی) فارغ التحصیل می‌شوند. این سه درجه‌بندی تقریباً با نمرات 7 تا 9 در سیستم آمریکای شمالی و نمره‌های 8-10 در سیستم انگلیسی و ولز مطابقت دارد.

دوره متوسطه در کریای جنوبی تغییر قابل توجهی از دوره ابتدایی را نشان می‌دهد، انتظار می‌رود دانش‌آموزان تحصیلات و مکتب را بسیار جدی‌تر بگیرند. در بیشتر مکاتب متوسطه‌، در لباس و آرایش مو، تنظیم کاملا دقیق اعمال می‌شود و برخی از جنبه‌های زندگی دانش‌آموزان بسیار کنترل می‌شود. دانش‌آموزان مانند دوره ابتدایی، بیشتر روز را در همان اتاق با همان هم‌صنفی‌ها می‌گذرانند. با این‌حال، دانش‌آموزان معلمان مختلف برای هر موضوع دارند. معلمان از صنف به صنف دیگر نیز می‌روند و معلمان معدودی از کسانی‌که به تدریس دروس ویژه می‌پردازند، اتاق‌های مخصوص به‌خودشان را نیز دارند که دانش‌آموزان به‌آنجا می‌آیند. معلمان نقش بسیار مهمی در زندگی دانش‌آموزان دارند.

بیشتر دانش‌آموزان دوره متوسطه روزانه هفت ساعت درسی دارند و علاوه بر این معمولا یک قسمت دروس صبح زودهنگام برگزار می‌شود که پیش از دروس منظم، یک درس هشتم تخصصی‌تر در یک موضوع اضافی برای یک روز دارند. برخلاف دوره لیسه، برنامه‌های درسی دوره متوسه از یک مکتب به مکتب دیگر تفاوت ندارند. زبان کریایی، جبر، هندسه، انگلیسی، مطالعات اجتماعی و ساینس، موضوعات اصلی را تشکیل می‌دهند و دانش‌آموزان نیز در این زمینه به‌آموزش موسیقی، هنر، PE، تاریخ کریا، اخلاق، اقتصاد خانگی، زبان دوم، فناوری و حنجا(نام‌های کریایی با خصوصیات چنینی هستند که از زبان چینی وام گرفته شده و با تلفظ کریایی در زبان کریایی گنجانیده شده است.) می‌پردازند. دانش‌آموزان موضوعاتی را که مطالعه می‌کنند ممکن است از سال به سال دیگر متفاوت باشد. تمام دروس منظم 45 دقیقه طول می‌کشد. قبل از مکتب، دانش‌آموزان یک درس اضافی به طول 30 دقیقه یا بیشتر دارند که ممکن است برای خود مطالعه(self-study)، تماشای برنامه‌های پخش سیستم آموزشی(EBS) یا برای مدیریت شخصی یا مدیریت صنف استفاده شود. دانش‌آموزان از آغاز سال 2008 از دوشنبه تا جمعه در مکتب شرکت می‌کردند و روزهای یک‌شنبه، سه‌شنبه و چهارشنبه هرماه برنامه نیم‌روزه(اجازه تقویم) دارند. دروس روز شنبه معمولا شامل درس فعالیت‌های باشگاه(CA) می‌باشد که دانش‌آموزان می‌توانند در فعالیت‌های فوق‌برنامه شرکت کنند. با این‌حال، این صنف‌ها نیز به‌خوبی مورد استفاده قرار نگرفتند. بسیاری از مکاتب، صنف‌های منظم دارند به‌جز این‌که فعالیت‌های فوق‌برنامه دارند، زیرا مکاتب و والدین می‌خواهند دانش‌آموزان بیشتر مطالعه کنند. اما از سال 2012 به‌بعد، مکاتب ابتدایی و متوسطه به‌خصوص مکاتب متوسطه، دیگر صنف‌های شنبه را برگزار نمی‌کنند. با این وجود، هنوز هم بسیاری از مکاتب صنف‌های شنبه را به‌طور غیرقانونی برگزار می‌کنند، زیرا والدین می‌خواهند فرزندانشان به‌مکتب بروند و تحصیل کنند.

در سال 1969، دولت امتحانات ورودی را برای دانش‌آموزان دوره متوسطه لغو کرد و آن‌را با سیستمی جایگزین کرد که موجب شد تا دانش‌آموزان دوره ابتدایی در همان منطقه توسط یک سیستم قرعه‌کشی برای مکاتب متوسطه انتخاب می‌شوند. این به‌معنای برابری کیفیت دانش‌آموزان از مکتب به مکتب است، اگرچه مکاتب در مناطقی که دانش‌آموزان از پس‌زمینه‌های ممتازتری برخوردار هستند، همچنان بهتر از مکاتب مناطق فقیرنشین هستند. تا همین اواخر اکثر مکاتب لیسه تک - جنسیتی بود، اگرچه در دهه گذشته اکثر مکاتب لیسه جدید با هم مخلوط شده اند، و برخی از مکاتبی‌که از یک جنس  بودند نیز به مختلط تبدیل شده اند. برخی مکاتب به‌دلیل فشار والدین که فکر می‌کردند فرزندانشان در مکاتب تک‌ - جنسیتی بهتر تحصیل می‌کنند، به همان‌صورت تک‌ - جنسیتی باقی مانده اند.

همانطورکه در مکاتب ابتدایی، دانش‌آموزان فارغ از دانش یا پیشرفت تحصیلی از یک صنف به درجه دیگر می‌گذرند، نتیجه این امر این است که صنف‌ها معمولا دانش‌آموزانی با توانایی‌های بسیار متفاوت دارند که همان موضوع را با هم یاد می‌گیرند. در سال پایانی امتحان دوره متوسطه برای دانش‌آموزان برتر که امیدوار به ورود به لیسه های برتر هستند، و برای کسانی‌که در حد متوسط هستند، امیدوار اند که به‌جای یک لیسه فنی یا حرفه‌ای، وارد دانشگاه شوند. در غیر این صورت، امتحانات فقط به شرط تحقق مفهوم خودآگاهانه موقعیت در سیستم رتبه بندی مکاتب اهمیت دارند. در برخی از امتحانات استانداردهایی برای برخی از موضوعات خاص وجود دارد، و انتظار می‌رود معلمان دروس دانشگاهی، کتاب‌های درسی مصوب را دنبال کنند، اما به‌طور کلی معلمان دوره متوسطه در مقایسه به معلمان دوره لیسه، انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به‌برنامه‌های درسی و روش‌های تدریس دارند.

ترجمه: آصف برخیا - آ بی کلاس

آموزش در کشور کریای جنوبی  و  آموزش و پرورش در کریا - دوره لیسه(High school)

آموزش و پرورش در کریای جنوبی - دوره لیسه(High School)

لیسه‌های کریای جنوبی دانش‌آموزان را برای سه‌سال تدریس می‌کنند، از صنف اول (15 - 17 ساله) تا صنف سوم (18-19 ساله) و دانش‌آموزان معمولاً در 18 یا 19 سالگی فارغ التحصیل می‌شوند، دانش‌آموزان دوره لیسه معمولاً انتظار دارند که به‌طور فزاینده‌ای تحصیل کنند. هر سال ساعت‌ها برای فارغ التحصیلی تلاش می‌کنند، به رقابت می پردازند و می‌توانند در دانشگاه‌های معروف کریا وارد شوند که تقریباً همه والدین و معلمان خواهان ورود دانشجویان هستند. بسیاری از دانش‌آموزان دوره لیسه صبح ساعت 5 صبح از خواب بیدار می‌شوند و از خانه خارج می‌شوند. وقتی ساعت 4 عصر مکتب تمام شد، آن‌ها به‌جای رفتن به‌خانه، به‌یک اتاق مطالعه در مکتب یا کتابخانه می‌روند تا به مطالعه بپردازند. این مرحله یاجا «YAJA» نامیده می‌شود که به‌معنای واقعی کلمه یعنی «خود - مطالعه عصر» است. آن‌ها نیازی به‌رفتن به‌خانه برای صرف غذای شب ندارند زیرا بیشتر مکاتب پول غذای شب را برای دانش‌آموزان فراهم می‌کنند. بعد از اتمام یاجا (معمولاً ساعت 10 شب، یا بعد از ساعت 11 شب در بعضی از مکاتب)، آن‌ها پس از مطالعه به‌خانه برمی‌گردند، سپس به‌مکاتب مطالعات ویژه می‌روند(که به آن‌ها هاگوون می‌گویند) اغلب تا ساعت 2 صبح، از دوشنبه تا جمعه باز می‌باشند. علاوه براین، آن‌ها اغلب در تعطیلات آخر هفته، مطالعه می‌کنند.

یاجا، بیش از 30 سال مطالعه واقعا «self» نبوده است. همه دانش‌آموزان دوره لیسه مجبور شدند این‌کار را انجام دهند. از سال 2010، وزارت آموزش و پرورش لیسه‌ها را ترغیب كرد كه دانش‌آموزان یاجا را آزاد كنند و به آن‌ها اجازه دهند هر وقت بخواهند این‌كار را انجام دهند، و در بسیاری از لیسه‌های عادی دولتی در نزدیك سئول اکنون دانش‌آموزان دیگر مجبور نیستند این‌كار را انجام دهند. اما لیسه‌های خصوصی، لیسه‌های خاص (مانند لیسه‌های علوم(ساینس)، لیسه‌های زبان خارجی) یا مکاتب عادی دور از سئول، هنوز دانش‌آموزان را وادار به‌انجام یاجا می‌نمایند.

این گفته در کریا معمول است که می گویند: «اگر شبانه سه ساعت بخوابید، ممکن است وارد یک دانشگاه برتر SKY شوید، اگر هر شب چهار ساعت بخوابید، ممکن است وارد دانشگاه دیگری شوید، اما اگر هر شب پنج ساعت یا بیشتر بخوابید، به‌خصوص در سال آخر لیسه، وارد‌شدن به‌دانشگاه را فراموش کنید.» بر این اساس، بسیاری از دانش‌آموزان دوره لیسه در سال پایانی تحصیلی، هیچ وقتی را برای تعطیلات، روزهای تولد یا تعطیلات قبل از NCAT ها ندارند. (آزمون استعداد تحصیلی دانشکده ملی، NCAT) دلیل آن امتحانات ورودی دانشگاه هست که توسط وزارت تحصیلات کشور برگزار می‌شود. جای تعجب است که برخی از دانش‌آموزان دوره لیسه برای لذت بردن از تعطیلات تفریحی و شانس سفر تفریحی به‌همراه خانواده را دارند، اما این پیش‌نهادها اغلب اول به‌پیش‌نهاد خود دانش‌آموزان رد می‌شوند و به نظر می‌رسد بسیاری از دانش‌آموزان دوره لیسه به‌جای استراحت، ترجیح می‌دهند در کنار دوستان و برای تحصیل باقی بمانند.

دبیرستان‌های کریا می‌توانند به‌بخش‌های ویژه تقسیم شوند که مطابق علاقه و مسیر شغلی دانش‌آموزان است. برای لیسه‌های ویژه، لیسه‌های علوم (science high schools)، لیسه‌های زبان خارجی، لیسه‌های تخصصی بین المللی و هنر وجود دارد که دانش‌آموزان می‌توانند با قبولی در امتحانات ورودی که عموماً بسیار رقابتی هستند، شرکت کنند. این مکاتب به‌عنوان لیسه‌های یک منظوره(special purpose) خوانده می‌شوند. و لیسه‌های خصوصی مستقل نیز وجود دارد که نسبتا عاری از سیاست وزارت آموزش و پرورش هستند. همچنین مکاتب مخصوص دانش‌آموزان با استعداد وجود دارد. فیس بسیاری از لیسه‌های خاص، لیسه‌های مستقل خصوصی و مکاتب برای استعدادهای درخشان، بسیار گران است(میانگین فیس لیسه‌های خصوصی یا تک - منظوره 5614 دالر در سال است.) همچنان، (در یکی از مکاتب برای استعدادهای درخشان، فیس دانش‌آموزان سالانه 7858 دالر است). تعداد کمی از مکاتب وجود دارد که بیش از آنچه‌که به‌طور متوسط ​​محاسبه می‌شود گران است، آکادمی بین المللی CheongShim، آکادمی مطالعات خارجی Hankuk، آکادمی رهبری Minjok کریا، آکادمی Ha-Na به‌دلیل شهریه گران خود شناخته شده اند، اما درعین‌حال، این مکاتب نیز به‌دلیل دستاوردهای بالای دانشگاهی دانش‌آموزانش شناخته می‌شوند و نتایج کالج ها بیشتر از 50٪ دانش‌آموزان خود را سالانه به‌دانشگاه SKY می‌فرستد. انواع دیگر لیسه‌ها شامل لیسه‌های عادی عمومی و لیسه‌های معمولی خصوصی، هم با امتحانات ورودی و هم بدون آن می‌باشد. این لیسه‌ها گزارش نمی‌دهند که در یک زمینه تخصص دارند اما بیشتر در اعزام دانش‌آموزان خود به دانشکده‌های برتر و مشهور متمرکز هستند.

برای دانشجویانی‌که مایل به‌تحصیلات دانشگاهی نیستند، آموزشگاه‌های حرفه‌ای تخصصی در زمینه‌هایی مانند فناوری، زراعت یا امور مالی وجود دارد، به گونه‌ای که دانش‌آموزان بلافاصله پس از فارغ التحصیلی قابل استخدام هستند. حدود 20٪ دانش‌آموزان دوره لیسه در لیسه‌های حرفه‌ای مشغول به کار هستند. با کسانی‌که از مکاتب حرفه ای فارغ التحصیل می‌شوند اغلب به‌عنوان شهروندان درجه دو رفتار می شوند.

با توجه به برنامه بسیاری از دانش‌آموزان دوره لیسه، ورود آن‌ها به مکتب از نیمه شب یا حتی ساعت 3 صبح، بعد از جلسات فشرده «خودآموزی» که توسط مکتب یا والدین حمایت می شوند، غیر معمول نیست. دولت کریا سعی کرده است تا چنین عادات تحصیلی آسیب‌زا را سرکوب کند تا بتواند سیستم متعادل‌تری داشته باشد، عمدتاً با جریمه کردن بسیاری از موسسات مطالعات خصوصی ویژه. برای حل این مشکل، دولت کریا بعد از ساعت 10:00 قانونی را وضع کرد که مانع از برگزاری صنف‌های درحال اجرا گردد، که اغلب با آن مطابقت ندارد. برخی از این مؤسسات همچنین صنف‌های صبحگاهی را برای دانش‌آموزان ارائه می‌دهند که قبل از رفتن به‌مکتب، در دروس صبحگاهی شرکت کنند.

اکثر دانش‌آموزان برای تقویت عملکرد تحصیلی خود، همچنین برای افزایش عملکرد دانشگاهی، در مؤسسات سودآور خصوصی موسوم به  Hagwon Koreaشرکت می‌کنند. موضوعات اصلی شامل کریایی، انگلیسی و ریاضیات، با تأکید کافی بر موضوعات علوم اجتماعی و فیزیکی است. دانش‌آموزان معمولاً در درصنف سوال نمی‌کنند، اما ترجیح می‌دهند جزئیات را به‌خاطر بسپارند. توجه به‌این نکته ضروری است که بسته به‌میزان انتخاب و تخصص در مکتب، نوع و سطح موضوعات ممکن است از مکتب به مکتب متفاوت باشد. مکاتب تحصیلی تخصصی، اختیاری، و گران قیمت به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا سوالات و پاسخ های آزمون CAT سال‌های گذشته (از اگوست 1993) و سوالات مصاحبه دانشگاه‌ها را به‌ خاطر بسپارند.

برخلاف دوره متوسطه در کریا، دوره لیسه اجباری نیست. با این‌حال، طبق یک مطالعه در سال 2005، کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD)، حدود 97٪ از بزرگسالان جوان کریای جنوبی لیسه را کامل می‌کنند. این بالاترین درصد ثبت شده نسبت به دیگر کشورهای عضو بود. با این‌حال، این عمدتا به‌این دلیل است که هیچ اتفاقی به‌عنوان نمره ناکام در کریا وجود ندارد و بیشتر فارغ التحصیلان تا زمانی‌که تعداد معینی از روز را در مکتب شرکت می‌کنند، فارغ التحصیل هستند.

به‌نظر می‌رسد، سیستم آموزش متوسطه کریایی در آماده‌سازی دانش‌آموزان برای آموزش معلم محور مانند مواردی که اغلب برای تدریس ریاضیات استفاده می‌شود بسیار موفق است، از آنجا که انتقال اطلاعات بیشتر از یک روش، از معلم به دانش‌آموز است.

بیشتر آشکار می‌شود که استفاده فعال دانش‌آموز از زبان انگلیسی در لیسه‌های کریا، به‌منظور کمک به دانشجویان برای ورود به دانشگاه‌های برتر کریا و همچنین برای تحصیل در خارج از کشور، ضروری است.

ترجمه: آصف برخیا - آ بی کلاس

نمای کلی از آموزش در کریای جنوبی در اینجا ...

آموزش در کریای جنوبی - Education in south Korea

آموزش در کریای جنوبی - Education in Ssouth Korea

آموزش در کریای جنوبی - Education in South Korea

آموزش در کریای جنوبی هم توسط مکتب‌های دولتی و هم مکتب‌های خصوصی ارائه می‌شود. هر دو نوع مکتب‌ها از دولت بودجه دریافت می‌کنند، گرچه مبلغی‌که مکاتب خصوصی دریافت می‌کنند کمتر از میزان مکتب‌های دولتی است. آموزش و پرورش در کریای جنوبی در چهار بخش صورت می‌گیرد که شامل مکتب شیرخواره(Infant school) در دو دوره Nursery school و Kindergarten بین سنین 0-5(سن کریایی) یا 1-7(سن غربی)، مکتب ابتدایی(Primary school) بین سنین 7-12 یا 8-13، دوره متوسطه(Middle school) بین سنین 13-15 یا 14-16 و دوره لیسه(High school) بین سنین 16-18 یا 17-19 است. به صورت عموم دوره متوسطه و لیسه در مجموعه دوره ثانویه(Secondary school) در نظر گرفته می‌شود.

در نظام آموزشی کریای جنوبی، برای دوره‌های متوسطه و لیسه هرکدام جداگانه سند فارغ‌التحصیلی داده می‌شود، که تکمیل کردن دوره متوسطه برای هر نوجوان کریایی اجباری و دوره لیسه و بعد از آن اختیاری است.

کریای جنوبی یکی از کشورهای برتر سازمان همکاری اقتصادی و توسعه(OECD) در زمینه سواد خواندن و نوشتن، ریاضیات و ساینس، با میانگین نمرات دانش‌آموز 519 است، در مقایسه با میانگین 492 برای بقیه کشورهای عضو، و این رتبه نهم در جهان است. این کشور یکی از کشورهایی است که نیروهای دارای تحصیلات عالی در جهان در بین کشورهای عضو   OECD  را دارد. این کشور به‌دلیل وسواس خود در زمینه آموزش، که به آن «تب آموزش» گفته می‌شود، مشهور است. این کشوری از نظرمنابع فقیر، به‌طور مداوم در رده های برتر برای آموزش جهانی قرار گرفته است.

آموزش عالی موضوعی کاملا جدی در جامعه کریای جنوبی است، جایی‌که از آن به‌عنوان یکی از سنگ‌بناهای اساسی زندگی کریای جنوبی یاد می‌شود. آموزش و پرورش برای خانواده‌های کریای جنوبی از اولویت بالایی برخوردار است، زیرا موفقیت در آموزش و پرورش برای بهبود موقعیت اقتصادی - اجتماعی فرد در جامعه کریای جنوبی لازم است. موفقیت تحصیلی اغلب باعث افتخار خانواده‌ها، و در کل جامعه کریای جنوبی است. کریایی‌ها آموزش را به‌عنوان اصلی‌ترین پیشران تحرک اجتماعی برای خود و خانواده خود، و  به‌عنوان دروازه ای برای طبقه متوسط کریای جنوبی می‌بینند. فارغ التحصیل شدن از دانشگاه برتر، نشانگر نهایت عزت و شان، وضعیت اقتصادی بالا، نویدبخش ازدواج در آینده و یک مسیر شغلی قابل احترام است. زندگی كودك كریای جنوبی به‌طور متوسط حول محور تحصیل می‌چرخد زیرا، فشارها برای موفقیت در دانشگاه در كودكان كره جنوبی از سنین كوچك، بسیار عمیق است. کسانی‌که فاقد آموزش رسمی دانشگاه هستند، اغلب با تعصبات اجتماعی روبرو می‌شوند.

در سال 2015، این کشور 5/8 درصد تولید خالص داخلی خود را در تمام مقاطع تحصیلی صرف کرده است – تقریبا حدود 0/8 درصد بالاتر از میانگین OECD. یک سرمایه‌گذاری قوی در آموزش و پرورش، یک سرمایه‌گذاری شبه‌نظامی برای موفقیت است. همچنین اشتیاق به‌تعالی، به‌کشوری بدون منبابع دیگر، کمک کرده است که به‌سرعت در 60 سال گذشته از یک بیابان جنگ‌زده، به‌یک قدرت اقتصادی در دنیا تبدیل شوند. غیرت کریایی‌ها برای تحصیلات و تمایل دانشجویان آن برای ورود به دانشگاه‌های معتبر یکی از بالاترین‌ها در جهان است، زیرا ورود به‌یک موسسه عالی تحصیلات عالی منجر به‌یک کار حرفه‌ای معتبر، امن و پردرآمد در دولت، بانک‌ها یا یک شرکت بزرگ کریایی مانند سامسونگ، هیوندای و ال جی الکترونیک می‌شود. با فشار باورنکردنی، دانشآموزان دوره لیسه برای تأمین مکان در بهترین دانشگاه‌های کشور، نهادهای مشهور و شبکه‌های فارغ التحصیلان، پیش‌بینی‌کننده قوی برای آینده شغلی شان هستند. سه دانشگاه برتر کریای جنوبی که اغلب به آن «SKY» گفته می‌شود، دانشگاه ملی سئول، دانشگاه کره و دانشگاه یونسی هستند. رقابت شدید و فشار زیاد برای به‌دست آوردن بالاترین نمرات، عمیقاً در روان دانش‌آموزان کریای جنوبی، در سنین جوانی دیده می‌شود. با این‌وجود، غالباً با توجه به‌احساس بسیاری از افراد کم سن و سال، هیچ‌کس مایل به پایین آمدن دیدگاه‌های خود نیستند. در جامعه کریای جنوبی یک تابوی بزرگ فرهنگی وجود دارد که به افرادی‌که تحصیلات رسمی دانشگاه را ندیده اند، پیوند خورده است، کسانی‌که مدرک دانشگاهی ندارند، با تعصبات اجتماعی روبرو می‌شوند و غالباً توسط دیگران به‌عنوان شهروندان طبقه دوم مورد بررسی قرار می‌گیرند. در نتیجه فرصت‌های کمتری برای اشتغال، بهبود موقعیت اجتماعی و اقتصادی و چشم انداز برای ازدواج دارند.

سیستم آموزش کریای جنوبی مورد استقبال خوب جامعه بین‌الملل واقع شده است. این سیستم بنا به‌دلایل مختلف مورد تمجید قرار گرفته است، از جمله نتایج آزمون نسبتا بالای آن و نقش اصلی آن در تأثیرگذاری روی توسعه اقتصادی کریای جنوبی و ایجاد یکی از تحصیلکرده‌ترین نیروهای کار در جهان است. عملکرد تحصیلی بسیار حساس کریای جنوبی باعث شده است که وزرای آموزش و پرورش انگلیستان به‌طور جدی برنامه‌های درسی و امتحانات خود را دوباره ترسیم کنند تا تلاش کنند تیزهوشی و شور و اشتیاق شبه‌نظامی کریایی را به‌سمت تعالی و پیشرفت تحصیلات عالی، تقلید کنند. رئیس جمهور پیشین آمریكا، بارک اوباما نیز از سیستم سختگیرانه مدارس كشور، كه بیش از 80 درصد دانش‌آموختگان دبیرستان كره جنوبی به دانشگاه می روند، تمجید كرده است. نرخ ورود به دانشگاه‌های عالی کشور باعث ایجاد نیروی کار ماهر شده و کریای جنوبی را در بین تحصیل‌کرده‌ترین کشورها در جهان با بالاترین درصد شهروندان خود دارای مدرک تحصیلات عالی قرار می‌دهد. اکثریت دانش‌آموزان کریای جنوبی برای ثبت‌نام در نوعی آموزش عالی ادامه می‌دهند و تحصیلات عالی را با مدرک تحصیلی سوم ترک می‌کنند. در سال 2017، این کشور با 47/7 درصد افراد 25 تا 64 ساله که سند تخصیلات عالی را به دست آوردند، در رده پنجم قرار گرفت. 69/8 درصد از کریایی‌ها در سنین 25-34 سال نوعی آموزش عالی را به اتمام رسانده اند که 34/2 درصد از کریایی‌ها در سنین 25 تا 64 ساله دارای مدرک لیسانس هستند، این یکی از بالاترین فیصدی‌ها در بین کشورهای OECD است.

با این وجود اما، از ساختار سفت و سخت و سلسله مراتبی سیستم آموزشی کریای جنوبی به‌دلیل خفه‌کردن خلاقیت و نوآوری انتقاد شده است. این سیستم تحت عنوان شدید و «بیرحمانه» رقابتی توصیف شده، و اغلب به‌دلیل نرخ بالای خودکشی در کریای جنوبی، به‌ویژه حالت رو به رشد آن در میان کسانی‌که بین 10 تا 19 سال سن دارند، مقصر دانسته شده است. رسانه‌های مختلف میزان خودکشی کشورها را به‌اضطراب سراسر کشور در مورد امتحانات ورودی کالج‌های کشور نسبت می‌دهند، که تعیین‌کننده مسیر کل زندگی و مشاغل دانشجویان است. معلم سابق هاگوون کریای جنوبی، Se-Wongong Koo نوشت: «سیستم آموزش کریای جنوبی به‌معنای کودک آزاری است و باید بدون تأخیر اصلاح شود.» این سیستم همچنین به‌دلیل تولید بیش‌از‌حد فارغ التحصیلان دانشگاه برای ایجاد نیروی کاری بی‌کار و کم‌کار مورد انتقاد قرار گرفته است. تنها در سه ماهه اول سال 2013، نزدیک به 3/3 میلیون فارغ التحصیل دانشگاه کریای جنوبی بی‌کار بودند، و بسیاری از فارغ التحصیلان را برای مشاغلی که نیاز به تحصیلات کمتری دارند، واگذار نکردند.

ترجمه: آصف برخیا - آ بی کلاس

دوره متوسطه و دوره لیسه را اینجا مطالعه کنید!